Çikolatalı kestaneli

Amerikalılar'ın coşkun Obama heyecanına ve bununla birlikte dünyada esen "çok şey değişecek" fırtınasına takık durumdayım, zira bence hiçbir şey değişmeyecek; ama yine de bu durumun yarattığı haller ile eğleniyorum, kendimden geçiyorum.

Sırf abukluğundan dolayı takip ettiğim "Obama Foodorama" adında bir blog var. Burada, yiyeceğe ve Obamaya dair türlü kombinasyon mevcut. Ayrıca gıda ve tarım politikaları ile organik tarım etkinliklerinden çeşitli yemek tariflerine kadar uzanan bir kapsamı da var.

Mesela ecnebilerin 'cup-cake' dedikleri kaptaki keklerden yapılmış battal boy bir Obama-Lincoln tablosu var ki akıllara zarar:

Hadi bunu geçtim, adamın suşisini bile yapmışlar:




Bu hallere "Yuh artık!" derken, Obama'nın Türkiye ziyaretinden birkaç gün sonra yolum Boğaziçi Üniversitesi taraflarına düştü. Hisarüstü'nde üniversitenin yakınlarında bir pastanenin önünden geçiyordum. Bir tepsi içinde yanyana dizilmiş, üzerleri çikolata kaplı, küçük, yuvarlak kurabiyelere gözüm ilişti. Gözüm ilişmekle kalmadı, tepsinin üzerindeki etiket ile fal taşı gibi açıldı:

"Obama - çikolatalı kestaneli kurabiye"

Hani Boğaziçi Üniversitesi civarları olunca, insan zannediyor ki o mahallede çeşmelerden rasyonalite akıyor, insanlar sabah kahvaltılarını ederken Hürriyet Kelebek değil, Virgül, Birikim falan okuyor... Öyle değilmiş, yıkıldım. Obama kurabiyesini yapan adam, hedef kitlesini düşünerek böyle bir eyleme giriştiyse, Boğaziçi Üniversitesi civarında takılan hedef kitlenin ne farkı kaldı Obama için kurban kesip, Obama fotoğrafının alnına kan süren amcadan ya da Obama adına Welcome to Presidency isminde şarkı yapan Mustafa Topaloğlu'ndan?? Ki ben hem postere kurban kanı süren amcayı hem de Mustafa Topaloğlu'nu samimiyet katsayılarının limiti sonsuza giden insanlar olmaları bakımından ayrı bir severim ve sayarım...