Ekonomi okumuş biri olarak her zaman bu bilim dalını gerçekçiliğini sorgulamışımdır. "Onu sabit alırsak bu böyle olur... Kısa vadede şöyledir, ama uzun vadede böyledir... vs. vs."
Bir dolu varsayım ile kurulmuş teorilerin gerçek hayatta çözüm üretebilme kapasiteleri ne olabilir ki??
"Şimdi benim 5 kolum olduğunu varsayalım, o zaman saniyede 5 kroşe çakabilirim" ya da "Günde 5 öğün 1.5 porsiyon adana yeyip, kilo almayacağımı varsayalım, o zaman kısa vadede, misal bu yaza plajda tanga giyebilirim, uzun vadede ise kolesterolden ölürüm ama kilo aldırmayan adana kebabın kolesterol düzeyine zararı olmayacağını da varsayabiliriz" deyince ne kadar gerçekçi oluyorsam, bazen bu iktisat biliminde de o kadar gerçekçi olunuyor gibi geliyor bana.
İktisatçı camiada bir tek John Maynard Keynes'i tutarım, şu lafı ile camiadaki tek gerçekçi ve elle tutulur saptamayı yaptığı için: "Uzun vadede hepimiz ölüyüz - In the long run, we are all dead".
Ha bir de Ceteris Paribus var, ama ona hiç girmiyorum, zira çıkamam.
E n'oldu? Küresel kriz ile beraber çoğu liberal ekonomi teorisi herkesin elinde patladı. Birileri de isyan edip, ekonomi teorilerinin tartışılması gerektiğini ve bu sebepten dolayı ekonomi kitaplarının yeniden yazılması gerektiğini söylemeye başladı. Çok da iyi oldu. Takdir, tebrik.
"TOXIC TEXTBOOKS"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder