Arkadaşım şeytan

Geçen gün sevdicekle dolanırken, Asmalımescit'in Sofyalı'ya kıvrılan köşesindeki eski ve heybetli bir iş hanının duvarına yapıştırılmış kiralık ilanları gördük. Sırf meraktan fiyat soralım dedik. İş hanının bekçisi fiyatı söylemekle kalmayıp, bize iki ofis/daire gösterdi.

İçeride gezerken insanlığın bir dönem gerçekten "iyi" olmuş olabileceğini düşündüm. Yüksek tavanlar, geniş pencereler... Bir zamanlar insanlık daha bir insanmış kesinlikle, en azından mimari olarak halden anlayan, ruhu daraltmayan mekanlar yapmışlar. Tabi o dönem için de bu insani mekanlar zenginler için gerçekmiş malesef. Neyse, bazı şeyler de hiç değişmiyor işte...

İki daire de komple elden geçmiş olduğu için oldukça bakımlıydı. Bir daireyi, kiracı henüz tam boşaltmamış. Yarı metruk bir fotoğraf stüdyosu duruyordu içeride. Duvarlardan birinde elektrik düğmesinin hemen üzerine Marvin'in (The Paranoid Android, ki en sevdiğim karakterlerdendir... ) 2005 tarihli filmdeki versiyonunun resmi yapıştırılmıştı. Ayrıca nereye açıldığı belli olmayan bir kapının üzerindeki bir tabelada "Salaksi" yazıyordu. Mekana acayip kanım ısındı.

O an şeytan dürttü, "kirala böyle bir yeri, kur kendi işini", dedi. "Dürtüp kafamı bulandıracağına, para bul, işe yarar fikir ver deyyuz, rahat bırak beni!" dedim, sustu.