"... Nothing had happened to him – a happening is a positive reality, and no reality could ever make him helpless; this was some enormous negative – as if everything had been wiped out, leaving a senseless emptiness, faintly indecent because it seemed so ordinary, so unexciting, like murder wearing a homey smile.
Nothing was gone – except desire; no, more than that – the root, the desire to desire. He thought that a man who loses his eyes still retains the concept of sight; but he had heard of a ghastlier blindness – if the brain centers controlling vision are destroyed, one loses even the memory of visual perception."
Rand, A. The Fountainhead. (1968)
"Çenesi gırtlağının içindeydi, üst dudağı ve dişleri gitmişti, tek gözü kapalıydı, öteki gözü yıldız biçiminde bir delikten ibaretti, ince kaşları bir kadınınki gibi yay biçimindeydi, burnu zarar görmemişti, bir kulağının memesinde hafif bir yırtık vardı, temiz siyah saçları kafatasının arkasına doğru inek yalamış gibi uzanıyordu, alnı hafif çilliydi, tırnakları temizdi, sol yanağının derisi üç şerit halinde geriye doğru sıyrılmıştı, sağ yanağı pürüzsüz ve kılsızdı, çenesine bir kelebek konmuştu, boynu omuriliğine kadar yarılmıştı ve oradaki kan yoğun ve parlaktı, ölümüne o yara neden olmuştu. Sırtüstü yatıyordu patikanın ortasında; zayıf, ölü, neredeyse zarif bir genç adam. Bacakları kemikli, beli ince, parmakları uzun ve biçimliydi. Göğsü göçük ve kassızdı - bir öğrenci, belki. Bilekleri bir çocuğun bilekleriydi.
Bir gözü yıldızdı şimdi."
Alaçatı, Çeşme, 2007
