Bohem yaşamak isterken kendini memur bulan ornitorenk

Birazdan yatacağım, uyanıp ne zaman çalacağını bildiğim saati susturmak için.

Rüyanın en güzel yerinde, yatağın en sıcak köşesinde taze poğaça gibi duracak ellerim.
Kafamı yorgandan çıkarmak zor gelirken,

Bedenim, rahimden fırlayan yenidoğan gibi düşüverecek hayatın içine.

Gri ve donuk sabahlarda, şişman ve yaşlı güneşleri özleyeceğim.

Evimde kalıp ozan olmak isteyeceğim bir sabah,

Çünkü daha dün balıkçı olmak istemiştim,

Ve geçen hafta bir keşiştim esasen,

Bugünlük hakkımda zaten güzel insanlara güzel şarkılar söylüyorum varolmadığım yerlerde.

O yüzden memur uyanamam yarın sabah, olmaz.