Bazı sabahlar çok yalnız uyanıyorum.
Kendimden kaçamayacak kadar yalnız...
Uyandığımda başka odadan gelen çay kaşığı seslerini duymayı özlüyorum,
Yumurtanın kızgın tavaya düştüğü andaki sesini,
Banyodan gelen akan suyun sesini,
Uykunun şişirdiği tok seslerin birbirlerine günaydın demelerini,
Ama derin ve yavaş soluğumdan başka ses gelmiyor kulağıma.
Yalnızlık anlıktır oysa ki, daimi değildir,
Ömür gibidir biraz yani;
Anlık, genelde ıssız ve tüm doluluğuna rağmen boşluktan ibaret,
Atom gibi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder