Ama şimdi bunca varlığın içinde ölüyoruz,
Ruhlarımız dibinde su kalmamış çaydanlık gibi,
Kuru ve çatlak.
Biz varlıkta yokolurken,
Yokluktan ölen insanları gördükçe,
Bu halde ölüşümüzle bir kere daha ölüyoruz,
Utançtan, mahcubiyetten...
Oysa üzerinde çay demlenecek sobamız olsa mutlu olurduk biz,
Bunca şeye, bunca varlığa ne gerek var ki,
İçinde yok olduktan sonra?"
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder