Çokça yalnız bir gün, günler, haftalar geçti yine.
Uzun günlerden oluşan kısa haftalar yaşıyorum. Hayat da bir yerlerde akıp gidiyor, ben farketmeden...
Deniz tuttu bugün beni yine, denizi özledim ama dağlara baktım. Canım deniz börülcesi istedi ama pırasa yaptım. Parmaklarımın arasına kum kaçsın, ayaklarımın altı sıcak kumdan yansın istedim ama kalın tabanlı botlarıma bulaşan çamurlara baktım.
Balkan kızıyız ama daha çok deniz çocuğuyuz be!
Cehennem denizsiz bir yer olabilir belki.
Gri şehirden güneşli pazartesiler!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder