2 Mayıs 2013 Perşembe

1 Mayıs




1 Mayıs.

Günün anlam ve önemi sebebiyle dans eden, coşkuyla şarkı söyleyen dünyanın geri kalanına inat, şiddetiyle bugün ilk sıraya oturan 1 Mayıs kutlamalarının sahibi yalnız ve gergin ülkem.

İsyan etmek istiyorum, ama ancak çorabımdan çıkan parmağım tepkisini sessizce, pasif-agresif bir tavırla dile getirebiliyor. Bazen susuyor olmak çok koyuyor.

İki gündür, 30 günlük uygulamalar projemin ilk etabını aksatıyordum. Bugünkü fotoğraf, isyanda hayat bulan çoraptan çıkan başparmaklara gelsin. 

1 yorum:

turumcu dedi ki...

çizgili baba pijamasına uzatılan ayaklar kırılsın!